Eski Şark Eserleri Müzesi’nde sergilenen Siloam Yazıtı, sadece bir taş parçası değil, antik dünyanın en heyecan verici mühendislik başarılarından birinin birinci ağızdan anlatılan günlüğüdür. MÖ 8. yüzyılın sonlarına, Yahuda Kralı Hezekiya dönemine tarihlenen bu altı satırlık kireçtaşı yazıt, 1880 yılında Kudüs’teki Gihon Pınarı’ndan şehre su taşımak için kazılan 533 metrelik devasa bir tünelin içerisinde keşfedilmiştir. Bu yazıtı dünya çapında bir fenomen haline getiren temel özellik, Paleo-İbrani (Fenike alfabesinin bir türevi) alfabesiyle kaleme alınmış, üzerinde dini veya siyasi bir otoritenin adı geçmeyen, tamamen insani bir başarıya odaklanan en eski metinlerden biri olmasıdır.

Yazıtın içeriği, adeta binlerce yıl öncesinden gelen bir ses kaydı gibi tünelin inşaat sürecindeki o kritik anı ölümsüzleştirir. Metin, tüneli her iki uçtan kazmaya başlayan iki işçi grubunun, yerin metrelerce altında birbirlerine nasıl yaklaştıklarını ve kazma seslerinin yankılarıyla nasıl buluştuklarını anlatır. İşçilerin karşılıklı seslerini duymaya başladıkları o andaki coşku, metinde 'balta baltaya karşı' ifadesiyle betimlenmiş ve iki grubun buluşmasıyla suyun kanaldan akmaya başlaması bir bayram havasında tasvir edilmiştir. Bu anlatım, antik dönemde matematiksel hesaplamaların ve yön bulma tekniklerinin ne kadar ileri düzeyde olduğunu göstermesi açısından bilim tarihi için paha biçilemez bir değerdedir.

Kudüs’ün kuşatma altında kalma tehlikesine karşı bir hayatta kalma projesi olarak tasarlanan bu tünelin hikayesini taşıyan Siloam Yazıtı, bugün İstanbul Arkeoloji Müzeleri’nin en çok ziyaret edilen ve üzerinde en çok bilimsel araştırma yapılan parçalarından biridir. İnsan zekasının, azminin ve ortak çalışma kültürünün taşlaşmış bir kanıtı olan bu yazıt, ziyaretçilerini teknik bir zaferin öyküsüne ortak olmaya ve antik dünyanın derinliklerindeki o yankıyı duymaya davet etmektedir.